Karaktereigenschappen

Gepost in Archief

In mijn eerste blog ging ik al even in op “ondernemerschap”. Ik wil graag wat meer kwijt over mijn rol als ondernemer. Ik zie mijzelf als project-/programma manager, maar ook als interim manager. Opvallend eigenlijk, want dat zijn verschillende rollen. Wie het ene kan, hoeft niet per definitie geschikt te zijn voor het andere. De reden dat ik er hier dieper op in wil gaan, is tweeërlei. Enerzijds wil ik hiermee antwoorden op vragen die ik wel eens krijg van opdrachtgevers. Ze willen dan weten of ik nu juist een ‘Einzelgänger’ (de interimmer) ben of een ‘team player’ (de projectleider). Dat hangt sterk van de opdracht af, maar beide rollen passen mij perfect. Anderzijds komt de aanleiding voort uit twee blogs van Michel van Buren over interim managers. Michel van Buren poste zijn blogs bij Supply Chain Magazine en op logistiek.nl. Hij vraagt zich af of veel van de ‘nieuwe ZZP-ers’ wel zo geschikt zijn om als interim manager aan de slag te gaan. “Als interim manager hoor je niet bij de groep, nu niet, nooit niet.  Sterker nog, als interim manager moet je niet bij de groep willen horen, want dan verlies je je objectiviteit en boet je aan kracht in.” De meeste mensen willen juist bij een groep horen, zo stelt Michel en zijn dus niet voldoende in staat om los te opereren. Deze interim managers zijn volgens Michel “sociaal vaardig, maar hoeven niet aardig gevonden te worden. Ze vinden het niet belangrijk wat anderen van hen denken en proberen dus ook niet bij hen in het gevlei te komen. Deze interim managers bewaren vaak een zekere afstand tot hun tijdelijke collega’s.” Dat betekent dat ze hun onafhankelijke blik weten te behouden, en dat is noodzakelijk voor een succesvolle afronding van de opdracht. Ik zie het als volgt: als extern ingehuurde projectleider én als interim manager ben je verantwoordelijk voor het stellen van een goede diagnose, het opstellen van een plan van aanpak en draag je zorg voor een goede uitvoering en adequate afsluiting van de opdracht. Het verschil zit hem in de nuance. Een projectleider heeft doorgaans tot taak om het groepsproces zijn werk te laten doen, de opdracht samen met het projectteam en de opdrachtgever uit te voeren en in die hoedanigheid te zorgen voor de verbinding. Een interim manager staat inderdaad juist buiten de groep, maar weet ook tot goede resultaten met de organisatie te komen en de gewenste veranderingen door te voeren. Beide managers moeten mijns inziens oog hebben voor de sociale impact van ontwikkelingen en weten wat er in de organisatie omgaat. Het zogenaamde krachtenveld rond de opdracht kennen en ernaar handelen. Een goede manager durft de confrontatie aan te gaan, ook met de opdrachtgever zelf. En beide worden juist binnengehaald vanwege hun expertise en hun onafhankelijkheid tot de organisatie. Het eindproduct moet, ook na het vertrek van de project- of interim manager dusdanig ingebed zijn in de organisatie, dat de organisatie er zelfstandig mee verder kan. De interim manager legt dus ook de verbinding, maar doet dat op een andere manier. Welke rol ik ook heb, de klik met de opdrachtgever en de opdracht moeten er zijn. En ik wil de opdracht graag bij de klant kunnen uitvoeren. Ik ben geen tovenaar die de oplossing voor de probleemstelling vanuit een ivoren toren bedenkt en dan met een toverstafje laat neerdalen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *